Neden esas oğlan değilde en yakını hep ölür?

Aklımı kurcalayan bu sorunun yanıtını "alıştığımız kişinin acı çekmesi bize daha çok acı çektiriyor çünkü aslında o esas oğlan yada esas kız değil ;bizizdir o başrol" diye bulmuşumdur.Peki biz neden en yakınımızı kaybetme korkusunu bu kadar derinden yaşıyoruz.Ben bunu iki kategoride değerlendiriyorum (şimdi sen kimsin de değerlendiriyorsun demeyin benimde biraz deneyimim var bu kaybetme konularında); birincisi zaten kaybetmiş olan kitle o acıyı bilen ikincisi ise o kişilere güvenini kaybetmiş olanların bulunduğu kategori...Yine cevap kaybedenler kulübü ne yazık ki kaybedip'de mutlu yaşayanlar var mı peki bir yerlerde nerede şimdi onlar!!sandallara binip gittiler mi buralardan gitmeselerdi de bizde bu korkuyla yaşamasaydık ,bu korku öyle bir korku ki sonsuza kadar sizinle kalmak isteyenleri bile canından bezdirir ne olduğunu bile anlamazsınız bir bakarsınız gitmiş zaten ne yaptığınızı bile anlayamayacak kadar o korkunun içinde yaşarsınız, avuçlarınız dan kayıp giden insanı tutacak vaktiniz bile kalmaz kalsa'da size o şansı verecek kişiyi  bezdirmiş aynı korkuyu ona azap olarak yaşatmışsınız dır.Kalır elinde sıfır ve kendine sövmelerin...Hikayeye en başından başlasak yapmazdım dediğim o kadar çok an oldu ki ve o anı tekrar yaşayıp  aynı hatayı tekrar yapışlarım...Neden yapıyorum tek suç benim mi karşıdakinin hiç mi suçu yok bundan bahsetmiyorum canım öncekinden bahsediyorum o yapmadı mı beni böyle, ya yalancıların ,bana salak muamelesi yapanlar, onları her affettiğim de benden bir parça daha koparmak için ellerine geçen fırsatı kaçırmayan akbabalar,onca emeği hiç edenler onların suçu yok mu...Ben niye böyle oldum sanıyorsunuz, benimkide candı savunmam gereken bir can savunamadım ama her defasında bin kat daha afalladım çünkü her defasında kendimi ikna etmek için daha çok uğraştım daha çok konuştum kendimle söz verdim canın yanmayacak dedim ne oldu peki,canım yandı çok daha büyük yandı hemde şimdi gelde anlat bu adama yanındaki gitmeyecek sende zır zır ağlayan esas kız olmayacaksın diye ,yer mi şimdi bu adam yemez işte yediremezsin ki,haklı ama bir şey de diyemezsin...de bir hele bak sana neler sıralıyor ;rüyalarında kırk yıl önce lisede arkadaşından yediğin kazığı gösteriyor mu göstermiyor mu ama dedim ya haklı adam...Bırak artık kendini kandırmayı'da  sakinleş, derin bir nefes allll ve  bırakıyoruz akışına hayatı...