Saygılar...

 Bir zaman makinesi istiyorum. Herşeyi yaşanmamış yapabilmek için. Sonra diyorum "Hani herşey sana birşey öğretiyordu" yedin mi ulan bunca yıl kendini. Ama diyor bir ses "yoruldum öğrenmek istemiyorum ki ben" .  Öğrenme durmaz, alzheimer bile olursun.  Ooo o zaten genetik bizde allahın emri. Peki olursan mutlu olur musun diye soruyorum. Olurum galiba. Ya olmazsan, şu satırları bile onlara borçlusun, nankörlük yapma be!  Nankörler, hainler, sevmeyen, mış gibi yapanlar olmasa kalemin bu kadar güzel oynar mı?  Oynamaz. O zaman hayatımı, boka çeviren, her günümü niye, neden soruları ile zehir eden bir grup zalım insana teşekkürü borç bilirim. Saygılar...