Özlem duygusu ağır gelince;

İçimde seni bulmak için çok sevdiğin ama sadece aşırı melankolik ruh hallerimde açtığım şarkılarımı açıyorum ve hop sen buradasın yanı başımda…Ama ben mutsuzum .Seninle ben mutlu değiliz ,ben benimle iken mutsuzum , sen seninle iken mutlu musun? Bazen merak duygusu özlem kadar ağır oluyor içerimde ne yapıyor, kiminle beraber, ne yedi , nereye gitti… Bu sorular benim sorularım değil benim sorum sana” mutlu musun? “Mutlu isen senin adına mutlu olmam gerekiyor ,çünkü şuan onun provasındayım ben...Avuntu beni tutuyor , yüreklendiriyor , iyi bir insan, öz verili bir kadın oluveriyorum bir anda inanamazsın bende ki senin mutluluğunda bulduğum huzura…Yalan !!! kocaman bir yalan bende istiyorum mutlu olmanı ama içim titriyor başkası ile mutlu olduğunu düşündüğümde ona bana bakmadığın gibi baktığını düşündüğümde, dokunduğunu düşünmek ,onun teninde kendini bulduğunu düşünmek, böyle bir acıyı yaşandı mı sen hiç…Nefesini tutuyor insan, boğazındaki yanma hissiyle nefes ciğerini paramparça eder zaten alamazsın…Dokunma…Bırak ben bir unutayım seni, bırak ben bir kabulleneyim senin beni sevmediğini, bırak ben kendimi alıştırayım senin bana hiç gelmeyeceğine. Dokunma …Her yanım acı içindeyken aklımı duyamıyorum ben zaten oda pes etti uğraşmıyor benimle ,ben bir soluklanayımda sen sonra mutlu ol. Bende istiyorum sende çok sev, benim seni sevdiğim kadar sev. Daha az, daha fazla değil ama benim kadar sev…

“Mutlu olmak”daki mastarı atalım ve her yere mutlu ol yazalım…Herkes mutlu olsun imkansız olasılıklara sahip bir temenni olsa da mutlu olun…Sizi sevmeyenlerin size mutluluğu temenni etmesine  izin vermeden mutlu olun…